Zoek op deze site:

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player




Inhoudsopgave:
1. Home

2. Instituut ICI

3. Publicaties


5. Autobiografie

6. Weblog


8. Contact


 

Enkele reacties in de Media:

Interculturele communicatie: Een stap verder

ISBN:
9789031351329
Uitgave: 2007, Bohn Stafleu van Loghum, Houten
 

 
  • De Pers, dinsdag 4 september 2007

    ...David Pinto schreef onlangs een boek over interculturele communicatie, waarmee hij de uitvoeringspraktijk een stap verder brengt.

    Een intrigerend boek. Hij vermijdt de verleiding om culturen te labelen en ze daarmee te stigmatiseren. Hij brengt structuur aan in de chaos, maar laat tegelijkertijd de complexiteit intact. Dat leidt tot een aanpak waarin ieder in zijn waarde wordt gelaten en dat alom gebezigde begrip 'respect' een reŽle betekenis krijgt. Hij pleit niet voor compromissen die niemand gelukkig maken, maar geeft in heldere cases de weg naar nieuwe syntheses, waarin alle partijen kunnen winnen.

    Dat is moeilijk en makkelijk tegelijk.
    Maar je gaat het pas zien als je het door hebt (Johan Cruijff).

  • Hubert Smeets, Hoofdredacteur - Essay
    De Groene Amsterdammer van 17 augustus 2007


    Hoofdredacteur Hubert Smeets schreef een essay in De Groene Amsterdammer. Hierbij refereerde hij aan mijn nieuw boek en mijn ‘structurentheorie’ daarin. Hetgeen hij meesterlijk bondig als volgt heeft weergegeven, n.a.v. pleidooien van Geert Wilders en imam Ahmad Salam:

    Waarom lijken Wilders en imam Salam op elkaar? Waar de één ijvert voor de sharia, opteert de ander voor het Germaanse recht. Niet het geschreven woord uit het Romeinse recht is hun leidraad, maar de overlevering van de tradities. Ze verkeren allebei nog in een autoritaire en eenduidige fase van de maatschappelijke ontwikkeling. Ze zijn beiden bang voor de pluriformere en meerzijdige samenleving. Ze zijn beiden premodern in een overigens moderne maatschappij.

    Niet premodern in de historische zin maar volgens de definitie die David Pinto, hoogleraar interculturele communicatie aan de Universiteit van Amsterdam en professor aan de Bar-Ilan Universiteit in Ashkelon, in zijn laatste boek gebruikt.

    Dit boek "Interculturele communicatie: Een stap verder", verschijnt eind september. Pinto probeert zich los te wrikken uit het klassieke schema dat integratie onmogelijk is zolang mensen vasthouden aan hun taal, godsdienst, racisme of wat voor andere eigenaardigheden ook. Volgens Pinto - die twee decennia geleden het begrip 'doodknuffelen' heeft gemunt als omschrijving van het toen dominante maar ineffectieve welzijnswerk - is deze oud-Hollandse methode nu verworden tot 'doodknuppelen'.

    Volgens Pinto is een mens niet per definitie modern als hij in de stad is geboren of getogen en evenmin automatisch premodern als hij in God gelooft. Premoderne waarden zijn die waarden waarbij de nadruk ligt op een fijnmazig systeem van geboden en verboden, aldus Pinto. Daarin zitten amper gaatjes.

    In de meest extreme vormen van een premoderne samenleving bestaat er voor elk individueel probleem een collectieve oplossing. De afzonderlijke mens wordt niet geacht zelfstandig antwoorden te zoeken. Hij gaat zo op in de groep, want de groep bepaalt het gedrag van hem als mens. Moderne waarden daarentegen kennen een grofmazig systeem van normen. Veel ligt open. De algemene kaders van oorbaar en onoorbaar gedrag liggen vast. Maar daarbinnen kiezen de burgers in relatieve vrijheid hun opties in het leven.

    Concreter, in een stad wonen inderdaad meer moderne mensen, en op het platteland meer premoderne. Rijkdom levert over het algemeen meer moderniteit op dan armoe, omdat rijke mensen bescherming kopen en arme het bij elkaar moeten ruilen.

    Maar de gemeenschap rond een vrijzinnige moskee of gereformeerde kerk in een dorp kan weer moderner zijn dan een centralistisch aangestuurde kathedraal in Rome. Zoals de jeugdscene van een straatbende of een studentencorps in Amsterdam weer premoderner is dan de PVDA in Voorburg.

    Volgens Pinto is de kloof tussen autochtoon en allochtoon dus niet simpel in te delen in hun cultuur en de ónze. Premoderniteit en moderniteit bevinden zich op een glijdende schaal dwars door alle nationaliteiten of culturaliteiten heen. Nuttiger is daarom volgens Pinto om te weten dat andere bevolkingsgroepen andere waarden en normen hebben, vervolgens te willen weten waaróm zij die andere waarden en normen hebben en daarna onverschrokken de grenzen vast te leggen die niemand, ongeacht cultuur of afkomst, mag overtreden op straffe van een sanctie.

 
Copyright © 1982-2010 - ICI - Alle rechten voorbehouden


Home | Wat is ICI | Diversiteit Breed Simulatiespel | Structurentheorie | Toepassingen | Terugkomdag | Wat doet de ICI | Inburgeringscursussen | Theorie | Cursisten ervaringen | Boeken | Interculturele communicatie: Een stap verder | Samen verder | Interculturele communicatie theorie en praktijk | Artikelen | Columns | KPMG & ICI | Achtergrond | Studie en Werk | Bestuurlijke ervaringen | Politieke ervaringen | Prominente ontmoetingen | Visie op integratie | Kort geding | Typeringen door pers e.a. | Weblog | Contact | ENGLISH » Home | What is ICI | What do we do | Wide Diversity Simulation | Structures theory | Applications | Reunion | Settling-in courses | Theory | Comments from our clients | Books | Intercultural communication: A step further | Forward together | Book reactions: Intercultural communication theory and practice | Articles | Columns | KPMG & ICI | Achtergrond | Study and work | Governing experience | Political experience | Prominent meetings | Vision on integration | Press | Weblog | Contact