Search by keyword [advanced search]




Index:
1. Home

2. Institute ICI

3. Publications


5. Autobiography

6. Weblog

7. Contact
 

Columns


All columns are written in Dutch. Please use the "Google Translator" to translate the content of this page to the language of your choice.


Written by D. Pinto - 3514 views
In M-zine: Politieke participatie (slot)
Jaren ben ik actief geweest in wat ik nu noem de drie componenten van het spectrum van ‘paars’, te weten PvdA, D66 en VVD (maar niet zoals sommigen, van extreem links tot uiterst rechts). Een in Nederland minder gangbaar verschijnsel dan bijvoorbeeld in Israël waar ik, als migrant uit Marokko, mijn eerste politieke scholing heb gehad. In Nederland is men in de regel op dit gebied meer honkvast, ook als de partij van koers verandert. En ook al verschillen de partijen maar weinig, zoals HP/De tijd van 30 januari 2004 meldde: "Nu de inhoudelijke verschillen tussen partijen deels zijn weggeërodeerd, is de persoonlijkheid van de politicus steeds belangrijker geworden."

Met de oprichting van Leefbaar Nederland (LN) zag ik met velen, een frisse wind waaien. Bij de verkiezingen van het lijsttrekkerschap, eindigde ik op de tweede plaats, na Pim Fortuyn. Hij werd uit LN gezet en richtte zijn eigen partij (LPF) op. Daar heb ik mij niet bij aangesloten, zoals sommige dachten en misschien nog denken. Na de moord op Pim, had ik er even genoeg van en mijn politieke activiteiten gestaakt. Ook de benadering van de LPF in het 1e Kabinet Balkenende voor het ministerschap voor het Integratiebeleid heb ik afgeslagen (zie de Volkskrant van dinsdag 16 juli 2002). Begin 2005 heb ik echter, een nieuwe politieke partij opgericht om deel te nemen aan de Tweede Kamer verkiezingen van 2007. Op het zakelijk terrein, waar ik diverse (leidinggevende)functies had bekleed bij uiteenlopende instanties en instellingen, had ik het gevoel dat het anders moest. En daarom dacht ik: "dan maar zelf doen, op eigen wijze en naar eigen inzicht". En zodoende is het Intercultureel Instituut (ICI) ontstaan. Precies om dezelfde reden heb ik, eveneens na veel ervaring met en het leren kennen van diverse partijen van binnenuit, een nieuwe politieke partij opgericht: Politieke Partij Pinto (PPP). Bij sommigen in medialand word ik, nog steeds, gezien als een 'politieke opportunist'. Juist of niet, het is een gegeven. En voor het beoogde doel met de oprichting van een nieuwe partij, namelijk 'het moet anders', is het support van de media onontbeerlijk, zeker. Een risico, dus. Niettemin, mijn overtuiging dat het geheel anders moet, zeker op de belangrijkste focus van mijn partij, namelijk het migratievraagstuk, mijn visie en praktische vertaling hiervan, mijn ervaring hiermee en de publiekreacties hierop sterken mij in de overtuiging dat de tijd en de kiezer NU rijp zijn voor mijn visie en aanpak. 'Binnenlands Bestuur', onafhankelijk weekblad voor ambtenaren en bestuurders bij de overheid, schreef hierover in het jubileumnummer van 4 november 2005 het volgende:
"Ze waren er wel in de afgelopen vijfentwintig jaar, de mensen met een vooruitziende blik. Zoals pedagoog Piet van der Ploeg....Of David Pinto, nu hoogleraar Interculturele communicatie en in de jaren tachtig adviseur van schoolbegeleidingsdiensten, die tevergeefs een jarenlange politieke lobby voerde voor een verplicht inburgeringcontract voor allochtonen. Pinto's visie - de spanningen tussen allochtonen en autochtonen zijn terug te voeren op botsingen tussen moderne en premoderne waarden - wordt nu breed gedragen. Zijn ooit omstreden pleidooi is inmiddels een wet"

En ook hier dient het parallel met het zakelijk terrein zich aan. De scepsis t.a.v. het starten van een zelfstandig 'Intercultureel Instituut (ICI)' was groot in 1982. De weerstand van de gevestigde orde was gigantisch. Niettemin, de plannen werden vastberaden en standvastig doorgezet.
Echter, de val van het Kabinet (Balkenende II) en de daarop volgende vervroegde verkiezingen, heeft ook gevolgen voor onze deelname aan de komende landelijke verkiezingen. Wij waren een eind op weg, maar de resterende tijd tot de vervroegde verkiezingen is te kort om al het benodigde goed op poten te zetten, althans voor de naderende ronde. De keerzijde is dat we nu meer tijd hebben voor de verkiezingen daarna. En dan denk ik aan de Aramese wijsheid "Ieder oponthoud is ten goede". Geestverwanten en andere geïnteresseerden zijn van harte welkom.

 
Copyright © 1982-2010 - ICI - Alle rechten voorbehouden