Leuke tijd

Het was een leuke tijd, politiek actief te zijn. Bij diverse parijen. Waarom? Als de partij van koers veranderde, verliet ik die; ik hecht namelijk zeer aan consistentie. Het was wel zeer leerzaam, zeker.
Bij de verkiezingen van het lijsttrekkerschap door het congres van Leefbaar Nederland (LN), eindigde ik op de tweede plaats, na Pim Fortuyn.
Ook bij de andere partijen had ik 'prominente' plekken. Bij D66 zat ik in de Landelijk Verkiezingdcommissie (LVC) en bij de VVD werd ik tweemaal gevraagd voor de Tweede Kamer. Voor het 1e Kabinet Balkenende werd ik door LPF gevraagd (al was ik geen lid van) voor Minister voor Integratie, zie de Volkskrant van dinsdag 16 juli 2002.
Na de moord op Pim Fortuyn, had ik er even genoeg van en mijn politieke activiteiten gestaakt.

Eigen Partij

Begin 2005 had ik een nieuwe politieke partij opgericht om deel te nemen aan de Tweede Kamer verkiezingen van 2007. Hierbij heb ik dankbaar gebruik gemaakt van uitstekende adviezen van Hedy d’Ancona, wijlen Hans Dijkstal, Jacques Monash en Maurice de Hond.

'Ieder oponthoud is ten goede'

Ondertussen viel Kabinet Balkenende II en de verkiezingen werden vervroegd. Hierdoor was er te weinig tijd om een gedegen programma en dito kandidatenlijst op te stellen. Daarom hebben wij niet meegedaan met de Kamerverkiezingen van 2007.

“Ieder oponthoud is ten goede”, luidt een Aramese wijsheid. Of het er nog van komt om toch nog een volgende keer mee te doen, weet ik niet. De tijd zal het leren.

Ik moet wel bekennen dat ik met nostalgie, en toch nog een gevoel van 'gemis', terug denk aan die tijd van 'politiek actief' zijn.