Zoek op trefwoord [uitgebreid zoeken]




Inhoudsopgave:
1. Home

2. Instituut ICI

3. Publicaties


5. Autobiografie

6. Weblog

7. Contact
 
16.12.2017, 05:14
Weblog overzicht · Zoek een bericht

Bericht - 3004 keer gelezen
Moeten we treuren om het vertrek van Hirsi Ali?
Aan deze vraag gaat een andere vooraf: is het een goede of slechte zaak dat deze dame Nederland verlaat?
Voor een zuivere benadering, is het van belang een onderscheid te maken tussen de persoon Ayaan Hirsi Ali en de activiste/politica Hirsi Ali.
Voor de persoon Ayaan is het een drama. Niet het gegeven dat ze vertrekt, Maar vooral hoe het is gegaan. Dat zij Nederland zou verruilen voor Amerika, dat stond vast. Reeds vorig jaar had zij voor zich zelf dat besluit genomen en meegedeeld aan de VVD top. Maar zij wilde haar vertrek zelf regisseren en het moment en de wijze waarop zelf bepalen. Het is ook maar zeer de vraag of het zeer conservatief instituut het ‘American Enterprise Institute (AEI)’ haar eerste keuze zou zijn als werkgever als zij tijd en ruimte had gehad om te zoeken. Ayaan, die de ‘intolerantie van de islam ten aanzien van vrouwen en homoseksuelen’ in alle toonaarden bestreed, komt terecht in een Amerikaanse denktank die bepaald als homofobe te boek staat.



In die voorgenomen en gewenste eigen regie kwam het klad. Niet alleen dat ze dus eerder moest vertrekken, maar erger nog de wijze waarop. Op een beschamende wijze. De minister, haar partijgenote, na een razend snel miniprocedure liet haar weten dat ze haar ô zo geliefde Nederlandse nationaliteit haar zal worden afgenomen. Onhandig van de minister. Deze affaire heeft overigens, de minister haar ‘rechte rug’ gekost. Ze moest door zowat de gehele politiek, van Tweede Kamer tot en met de Minister-president buigen en terugkomen op haar stellingname.

Voor de minister een grote blunder en voor betrokkene een vernedering! Wel of niet ‘eigen schuld dikke bult’, wel of niet juridisch juist, de schaamte, de vernedering voor Ali is daar.
Tot zover is het persoonlijk, menselijk aspect van het verhaal.

Nu de politica die mijns inziens eerder een ‘activiste vanuit de Tweede Kamer’ was.
Zij zag een missie voor zich zelf om de leer van de Islam aan de kaak te stellen in relatie tot kwesties als eerwraak, emancipatie van de islamitische vrouw, gelijke behandeling voor homoseksuelen, vrouwenbesnijdenis ed.

Mijn probleem met Hirsi Ali betreft twee componenten.

De wijze waarop zij haar punten presenteerde. Hardvochtig en vaak ronduit onnodig beledigend. Wat voor doel, bij wijze van voorbeeld, dient een uitspraak dat de Profeet Mohammed pervers en tiran was? Mag ze dat niet roepen? Jawel, uit oogpunt van vrijheid van meningsuiting mag ze dat wel roepen. Vraag is alleen als je het zo negatief neerzet en daarmee een grote groep mensen kwetst of je dan bereikt wat je beweert te willen bereiken. Of is het eigenlijk meer vanuit traumatische ervaringen en dus uit chronische boosheid, dat zij handelde? Ook dat mag, alleen daaruit een positief resultaat verwachten is dan een utopie. Je kunt immers moslims niet continu kwetsen, beledigen en vernederen en tegelijk verwachten dat zij jouw ideeën, gedachtegoed en voorstellen voor een ‘betere weg’ volgen. Ayaan is niet dom. Zij weet ook dat een gehele populatie grof provoceren beloont wordt met media aandacht en bekendheid als gevolg. En het was wellicht niet haar bedoeling in eerste instantie, daar wil ik haar niet van betichten, maar gaande weg, treedt wel een zekere ‘mediaverslaving’ op. Kijk maar naar artiesten en andere beroemdheden. Op een gegeven moment kunnen ze niet meer zonder ‘de applaus’. Toen Ayaan eens bezwaren ging fulmineren tegen de besnijdenis van joodse jongetjes schreef ik haar een mailtje met dezelfde strekking, namelijk: en nu weet je, beste Ayaan niet meer uit gekkigheid wat je nog moet verzinnen om de media-aandacht te trekken.
Mijn tweede bezwaar is meer van inhoudelijk aard. De oorzaak van de problematiek van de populatie die Ayaan etaleerde is niet terug te voeren op religie, in casu de Islam. Dit is volstrekt onjuist. Joden uit Arabische, Islamitische of Berber streken, zoals ondergetekende, hebben veel meer gemeenschappelijke normen en waarden; omgangscodes en gedragingen met de populatie van die streken, dan met Nederlandse Joden bijvoorbeeld. Dit duidt erop dat niet de religie, maar omgevingsfactoren bepalend zijn voor de omgangscodes en gedragsregels van mensen. En het is juist, op dit vlak van genoemde regels en codes kan een gigantische kloof zijn tussen de (westerse) moderne waarden van de ontvangende landen en de (niet-westerse) premoderne waarden van vele migranten. Dáárover moet het dialoog gaan en niet over de Islam. En zo een debat over normen, kan wel vruchtbaar zijn. Met de juiste toon en aanpak, zullen mensen bereid zijn van elkaars normen te leren om beter van te worden. Hetgeen met religieuze regelgeving niet voor de hand ligt. En het hoeft ook niet. Zeker bij een volstrekte heldere standpuntbepaling dat bijvoorbeeld, wettelijke regels onverkort door iedereen gerespecteerd dienen te worden.
Ayaan Hirsi Ali heeft zich fanatiek vast geklampt aan de gedachte dat ‘de Islam’ de bron is van de problematiek van de hedendaagse migratie. Een verkeerde diagnose die allicht niet tot de juiste medicatie kan leiden. Met de vaststelling van deze verkeerde diagnose is zij, overigens niet alleen. Andere valse profeten, zoals Paul Scheffer doen dat ook.

De empirie heeft evenwel aangetoond dat alle inspanningen ten spijt, er zijn geen noemenswaardige resultaten te melden als gevolg van de aanpak van Hirsi Ali. Zij heeft zichzelf en haar onderwerpen op de kaart gezet. Er wordt nu door meer mensen gesproken en geschreven over de thema’s die zij heeft aangekaart, maar is er iets van het beoogde resultaat bereikt? In sommige opzichten kan zelfs gesteld worden dat haar aanpak verkeerd heeft uitgepakt. Er is thans een bredere negatief beeld over de Islam en de Moslims bij het grote publiek dan vóór het tijdperk Hirsi Ali, met alle negatieve gevolgen van dien.

In dit licht kan gesteld worden dat met het vertrek van Ayaan, wellicht meer ruimte zal ontstaan voor aandacht en dialoog voor de juiste diagnose. Debatten over de kloof tussen modern en premoderne waarden en geen Islamdebatten. Handelen vanuit de juiste diagnose vergroot de kans van betere medicatie aanzienlijk.

Zo bezien, hoeft Nederland het vertrek van Hirsi Ali niet te betreuren.

Prof. dr. David Pinto
Hoogleraar/directeur
Intercultureel Instituut (ICI)

 
Copyright © 1982-2010 - ICI - Alle rechten voorbehouden