IN MAROKKO

Leraar in Meknès

IN ISRAEL

– Leraar in Akko (overdag)
– Leraar Ulpan (inburgering) ’s avonds

IN NEDERLAND

– ‘Broeder’ (verpleegkundige) in het Academisch Ziekenhuis Groningen (AZG)
– Flessen spoelen, straat vegen en wasserij (AZG)
– Afdeling boekhouding en afdeling Begroting & Calculatie (AZG)
– Consulent Anderstaligen in Deventer, Apeldoorn en Groningen
– Docent/coördinator Transculturele Pedagogiek MO.A en M.O. B, Noordelijke Leergangen (NL)
– Studieleider her- en bijscholing leraren Noord- en Oost Nederland (NL)
– Directeur stichting welzijn buitenlanders West-Braban
– Directeur/eigenaar Mode & Kleding bedrijf, zie de foto’s rechts bij ‘van alles wat’, onder ‘Foto galerij’. Opgericht op verzoek van de gemeente Groningen en het Arbeidsbureau in die tijd als werkgelegenheid voor (autochtone en allochtone) jongeren. Met die ervaring bemiddelen wij, nog steeds voor grote Mode bedrijven voor bankfinanciering en modellen.

Intercultureel Instituut (ICI) en UvA

In 1982 het ICI (mede) opgericht en geleid.
Toen ik door de UvA gevraagd werd voor de leerstoel (professoraat) Interculturele Communicatie heb ik ja gezegd op voorwaarde dat ik de benoeming parttime doe om door te gaan met het ICI.

Professor in twee landen

In Amsterdam

In 1998 volgde de benoeming als hoogleraar Interculturele Communicatie (ICC) in Nederland (aan de UvA). Het Curatorium (selectiecommissie) stond onder voorzitterschap van Job Cohen. En kort hierna volgde ook de benoeming in Israël bij Michleièt Ashkelon, academish gelieerd aan de Bar-Ilan Universiteit, eveneens als hoogleraar ICC.

In beide gevallen gevraagd. De Oratie (intreerede) aan de UvA “Een nieuw perspectief” (ISBN: 905629126), op 24 maart 2000 uitgesproken.

In Israël

Uitgebreid verslag van de benoeming en de opdracht in Israël, is vanuit Ashkelon verslagen door Milco Aarts en Frank van Vliet in de Telegraaf van zaterdag 18 november 2000, onder de kop “Professor Pinto als vredesstichter”.

Universiteit Twente

Per 1 februari 2012 werd de universiteit van Twente (UT) aan dit lijstje bijgekomen, nu voor een specifiek project: ICC & D (Diversiteit) ter voorbereiding van een select groep studenten (25 personen) aldaar om het onderwerp uit te diepen en samen onderzoek te verrichten in China. Samen met deze studenten en een andere hoogleraar, naar China geweest voor het onderzoek. Dit heeft geresulteerd in een goed rapport door de studenten geschreven.

Grotere trots

Toegegeven. Aan de benoeming in Israël (waar de selectie veel zwaarder is) kleeft grotere trots dan aan die in Nederland waar veelal voor zo’n benoeming eerder wordt gekeken naar de politiek (correcte) kleur dan naar wetenschappelijke kwaliteiten en prestaties.

Zoals het geval van maatschappelijk werkster, links activiste Gloria Wekker en Paul Scheffer en anderen. Scheffer heeft de vertaling van een boek van hem als ‘proefschrift’ gebruikt aan de universiteit van Tilburg. Maar twee hoogleraren twijfelden sterk, en terecht, aan het wetenschappelijk gehalte van de ‘dissertatie’. Een van hen stapte zelfs uit de commissie. Zij twijfelden of het ‘proefschrift’ wel aan de wetenschappelijke regels voldeed: het ‘proefschrift’ is “van geen enkele kant wetenschappelijk” is het oordeel. De universiteit geeft dat ook toe: het boek is “niet orthodox wetenschappelijk, maar essayistisch”. Zeker niet persoonlijk bedoeld. Maar wetenschappelijke integriteit en aanzien heb ik zeer hoog staan.

Eén van de mooie taken en plichten van een professor is promovendi te begeleiden om te promoveren tot dr. Maar als je zelf niet (volwaardig) gepromoveerd bent??? Het is net als iemand leren zwemmen door iemand die nooit heeft gezwommen!

Status

Deze van jongs af aan begeerde hoogleraarsbenoeming(en) wordt met gepaste trots gemeld. Over het professoraat schreef de Telegraaf op zaterdag 17 oktober 1998 het volgende:

“Er zijn nog maar heel weinig titels waar de status vanaf straalt. Eigenlijk kan alleen de professor zich in algemeen opzien verheugen….Wie, kortom, hoogleraar is, heeft zijn kundigheden bewezen. Daarom geldt de titel ook levenslang. Capaciteiten verliest men niet.”

Achtergrond, afkomst (analfabete ouders) en sociaal milieu, geven aan dit alles een extra dimensie.

Publicaties 

Op de zakelijke site, www.ici.co.nl staan vermeld de 19 boeken die ik op mijn naam heb staan.
Ook hier neem ik niet op de tig onderzoeksrapporten, artikelen, essays, analyses en beschouwingen. Ook niet de vele columns voor Civis Mundi, Openbaar bestuur, TPO, Liberal Reveuil, GeenStijl.nl (7 columns per week, onder de kop ‘Wakker worden met prof. Pinto’.), Allochtonenkrant en Mzine.  Het zou niet bijdragen aan de leesbaarheid van de site.

Eigen theorie

Ik prijs me ook gelukkig te behoren tot de groep wetenschappers die een nieuwe theorie, de structurentheorie (Pinto-theorie) en methode (Pinto-methode) ontwikkeld heeft op eigen vakgebied. Voor beide, de theorie en methode, zie www.ici.co.nl
Zowel de theorie alsook de methode zijn intussen onderwerp van onderzoek. Van masterscripties tot het promotieonderzoek van huisarts-onderzoeker Hans Harmsen aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam.

De prijs

Natuurlijk hangen aan een dergelijk succes verschillende ‘prijskaartjes’! Jalousie de métier, maar eveneens afgunst en de negatieve gevoelens die daarbij horen. Zeker als parttime, buitengewoon hoogleraar. Vanwege een eigen Instituut (het ICI) wilde ik alleen parttime het hoogleraarschap aanvaarden. Deeltijds is het enig verschil met ‘gewoon hoogleraar’, zoals gesteld in art. 9.57 van de wet op HO.

Negatieve gevoelens, helemaal zeker bij diegenen die zich onaangenaam voelen geraakt door mijn doen en laten. Los nog van het geval van een gek en non-valeur sujet, Johan van Gelder, die daarin zover is gegaan dat een kort geding is tegen aangespannen. De rechter heeft bij vonnis van 26 juni 1996 beslist dat de publicatie door deze dwaling van artikelen in zijn eigen flut eenmanskrantje “onrechtmatig is, omdat de juistheid van voornoemde beschuldigingen en uitlatingen niet aannemelijk is gemaakt” en diende dit letterlijk op te nemen op de voorpagina van zijn flut krantje, hetgeen is ook geschied d.d. 22 augustus 1996. Eclatante en uitzonderlijke overwinning, want ‘vrijheid van meningsuiting’, zelfs middels een nep waardeloos eenmanskrantje als in dit geval.
Los hiervan, hieronder een tweetal (op internet) uitgesproken gevallen:

Twee aantijgingen op internet

1. Een karikaturaal stukje op Joop.nl. van Jaap  Hamburger van EAJG (Een Anti Joods Geluid), een infame club die ik herhaaldelijk bekritiseer in de media. Tja, wat wil je dan dat zo iemand over een Zionist in hart en ziel schrijft? Over mijn Oratie (Oratie uitspreken is behouden alleen voor benoemd professoren)? Of over mijn andere 18 boeken (zie www.ici.co.nl) die verplicht literatuur zijn bij vele studies? Of over de theorie en methode die ik heb ontwikkeld en waarop veel wordt geschreven tot in China en waarop is zelfs gepromoveerd?
Als parttime professor nota bene omdat ik, zoals gemeld de benoeming accepteerde (ik werd gevraagd) op voorwaarde dat ik het parttime doe om door te kunnen gaan met mijn Intercultureel Instituut (ICI). Natuurlijk niet over dit alles, maar louter lachwekkend verzinsels die nergens op slaan. Dat snap ik heel goed.

2. Een stukje van Henriette Boaz (inmiddels dood) in Trouw. Ik weigerde haar een interview te geven omdat Trouw reeds eerder (op 22.10.1998) een prachtig stuk had geschreven over mijn benoeming als professor aan de UvA. Ze was woedend hierover en schreef dat wat haar betreft het vak Interculturele Communicatie ‘nutteloos’ is. Dat mag iedereen vinden natuurlijk. Hoe onzinnig ook.